Patron

patron_portret
Józef Narzymski

Józef Narzymski urodziÅ‚ siÄ™ 8 lutego 1839 roku w Radzikach MaÅ‚ych, powiat lipnowski. ByÅ‚ dramaturgiem, powieÅ›ciopisarzem, publicystÄ…, czÅ‚onkiem RzÄ…du Narodowego w powstaniu styczniowym, wÅ‚aÅ›cicielem majÄ…tku w Bogatem . ZasÅ‚ynÄ…Å‚ z bezkompromisowej sÅ‚użby dla sprawy narodowej i wiernoÅ›ci jej po ostatnie dni swojego krótkiego, 33 letniego życia. UdziaÅ‚ Narzymskiego w konspiracji oraz w politycznych manifestacjach (które w dużej mierze współorganizowaÅ‚) jeszcze przed wybuchem powstania styczniowego, zapisaÅ‚y go w historii jako osÅ‚awionego rewolucjonistÄ™ i jednego z najbardziej znanych zwolenników frakcji Czerwonych. Nie tylko wziÄ…Å‚ udziaÅ‚ w insurekcji, ale dziaÅ‚aÅ‚ na najwyższych szczeblach wÅ‚adzy tego najwiÄ™kszego zrywu narodowego – byÅ‚ czÅ‚onkiem Komitetu Centralnego Czerwonych w 1862 roku i dwukrotnie czÅ‚onkiem RzÄ…du Narodowego w 1863 roku. Za udziaÅ‚ w powstaniu wÅ‚adze carskie skonfiskowaÅ‚y  Narzymskiemu majÄ…tek w Bogatem.  

PochodziÅ‚ z patriotycznego, starego mazowieckiego rodu szlacheckiego, wÅ‚adajÄ…cego Bogatem ok. 300 lat,  z którego wywodziÅ‚o siÄ™ wielu senatorów, wojewodów, kasztelanów. Rodzina zaszczepiÅ‚a mu umiÅ‚owanie Polski, gorÄ…cy kult ojczyzny oraz nienawiść i pogardÄ™ do okupujÄ…cych ojczyznÄ™ Moskali.

Obok udziału w powstaniu i pracy operacyjnej, Józef Narzymski funkcjonował również jako zdolny literat. Był nagradzany w licznych konkursach, jego utwory drukowano w prasie, wydawano w formie książek ( Ojczym, Wielki człowiek powiatowy, Niekomiczna komedya, Jak Austria ocalić się może, Emigrant w Galicji, Poświęcenia, Epidemia, Pozytywni, Trzy miesiące).

Najbardziej konsekwentnÄ…, najbardziej bezpoÅ›redniÄ… walkÄ… pisarza z ugodowcami o trwaÅ‚ość ideałów narodowych staÅ‚a siÄ™ jednak publicystyka. WysyÅ‚aÅ‚ swoje teksty do pism krakowskich i poznaÅ„skich m.in. do ,,Kraju†, ,,Sobótki†, ,,Dziennika PoznaÅ„skiego†, ,,Tygodnika Wielkopolskiegoâ€. KrytykowaÅ‚, bezkompromisowo, klasy posiadajÄ…ce – za zdradÄ™; galicyjskich dziaÅ‚aczy – za politykierstwo, partykularyzm i brak troski o ojczyznÄ™. Swoje poglÄ…dy prezentowaÅ‚ szczególnie w cyklu krakowskich korespondencji na Å‚amach ,,Dziennika PoznaÅ„skiego†w latach 1869-71, pod wspólnym tytuÅ‚em O tem i o owem.

ZmarÅ‚ w Jaworzu 5 lipca 1872 roku. Pochowany zostaÅ‚ na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

0 thoughts on “Patron

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *